Gameseries: Fallout - Deel 1

Al het goede heeft een begin. Sommige beginnen zijn echter naargeestiger dan andere. Dit begin gaat over een Noord Amerika dat is vernietigd door een wereldwijde kernoorlog en waar de mensheid probeert te overleven in een grimmige, gevaarlijke omgeving. De middelen zijn beperkt, en een leven is weinig waard. Welkom in de wereld van Fallout.

War... War never changes
Deze woorden werden in 1997 in mijn geheugen gebeiteld toen ik Fallout voor het eerst speelde. Het verhaal over hoe de wereld aan haar einde was gekomen werd zo geloofwaardig verteld dat ik gelijk de game in werd gesleurd.

Vault 13, waarin je je hele leven al vertoefde en veilig was, heeft een groot probleem. De chip die de watervoorziening regelde heeft de geest gegeven en is niet meer te repareren. Jij word door de Overseer gekozen om een nieuwe te vinden. Je krijgt een pistool met wat ammo er wordt de vault uitgestuurd. Het eerste wat opvalt na het sluiten van de deur is het lijk van een mede vault inwoner, die er al eerder op uitgestuurd is. Dat belooft wat!

Fallout bracht een frisse wind in een periode waarin een RPG game negen van de tien keer in een fantasy setting speelde. De grimmige post-nucleaire retro sci-fi setting, waarin de architectuur en designs veel weg hadden van de auto's en gebouwen uit de jaren '50 en '60, roept gelijk een gevoel van herkenning op. De rijke omgevingen en mooie 2D graphics brachten deze verder tot leven.

De grote mate van interactie en vrijheid om te doen en laten wat je wilde was zijn tijd ver vooruit. Waar andere RPG's indertijd een sterk lineaire verhaallijn hadden, mocht je in Fallout kiezen hoe je het plot ging ontdekken. Ontdekken is hierbij het beste woord, daar er naast de hoofdplot nog vele andere subplots zijn waar je uren zoet mee bent. De rijke collectie NPC's en tegenstanders helpt om de wereld geloofwaardig tot leven te brengen. Morele keuzes steken constant de kop op, waarbij je je karma goed in de gaten moet houden. Deze morele maatstaaf is namelijk cruciaal voor de manier waarop mensen op je reageren.

De manier waarop je je character kon bouwen was ook uniek. Het S.P.E.C.I.A.L. Systeem liet je je stats helemaal instellen op de manier die jij wilde. De toevoeging van perks en traits, vaardigheden waarmee je kunt beginnen en die je later kunt behalen, geven aan elke character een eigen identiteit. De gevechten zijn turn-based, waardoor je tactisch en weloverwogen te werk kunt gaan.

Ik heb letterlijk nachten achter mijn pc gekluisterd gezeten met Fallout. De diepgang van de setting, de mooie omgevingen en de briljante gameplay zorgden ervoor dat ik in deze tijd van 3D en grafisch spektakel nog graag deze klassieker weer eens uit de kast trek.

The End?
Elk begin kent een einde. Maar dit einde is voorlopig nog niet in zicht. Fallout was het begin van een verhaal waarvan voorlopig het einde nog niet in zicht is. Daarover volgende week meer!